Dystrybucja to już 41% kosztów energii — i tam leżą oszczędności bez inwestycji

Liczba, która urosła po cichu

41% portfela kosztów energii w firmach to dziś dystrybucja. Cztery lata temu było to około 27%. I — co najciekawsze — tej zmiany niemal nikt nie zauważył.

Trudno się dziwić. Przez ostatnie lata cała uwaga rynku szła w cenę energii: kontrakty PPA, taryfy dynamiczne, zakupy na rynku SPOT. Tam działy się emocje i tam patrzyły zarządy. Dystrybucja rosła w tym czasie po cichu, bo dystrybucji się nie negocjuje. A skoro nie ma czego negocjować, wydaje się, że nie ma po co patrzeć.

Trzy pozycje, na które masz realny wpływ

To złudzenie. Na tej „nienegocjowalnej" części faktury leżą pozycje, na które wpływ jest realny — i to bez żadnej inwestycji:

• Moc umowna — często ustawiona lata temu z zapasem i od tamtej pory nietknięta, mimo że profil obiektu dawno się zmienił.
• Grupa taryfowa — mogła przestać pasować do dzisiejszego trybu pracy obiektu.
• Moc bierna — czyli kary płacone za coś, co da się skompensować.

Każda z nich to pieniądze, które wyciekają nie dlatego, że ktoś przepłaca za energię, tylko dlatego, że nikt nie zajrzał w drugą połowę faktury.

Czytaj fakturę od drugiej strony

U Adamsa cały dowcip polegał na tym, że odpowiedź była znana, ale nikt nie pamiętał pytania. W energetyce jest odwrotnie. Pytanie „gdzie uciekają pieniądze" zadaje sobie każdy, a odpowiedź od kilku lat rośnie po cichu w drugiej połowie faktury.

Warto zacząć czytać faktury właśnie od tej strony — od mocy umownej, grupy taryfowej i mocy biernej. 41 procent kosztów energii zasługuje na tyle samo uwagi, co cena kilowatogodziny.